• Jeżeli ma on chronić posesje przed wzrokiem ciekawskich i osłaniać ja od wiatru, musi być wyskoki, gesty i najlepiej, zimno-zielony.
• Jeśli ma odgradzać ścieżkę od np. trawnika, powinien być nieco niższy i może mieć elementy dekoracyjne (kwiaty, ozdobne owoce, przebarwiające się liście).
• Natomiast jeżeli żywopłot ma stanowić obwódkę rabaty, musi być przede wszystkim niski i zwarty.

Przygotowanie gleby zależy od tego czy ziemia w miejscu przyszłego żywopłotu była użytkowana. Jeśli jest to nowe miejsce ziemia wymaga nie tylko przekopania, ale także dokładnego odgruzowania. Zaleca się przekopanie ziemi i pozostawieni jej na zimę w tzw. ostrej skibie. Dzięki temu woda i mróz przywrócą jej właściwą strukturę. O ile zachodzi potrzeba, jesienią teren przed przekopaniem powinno się zwapnować używając na glebach lekkich nawozów węglanowych, zaś na ciężkich - tlenkowych. Ponieważ wapno trzeba wymieszać z glebą, więc należy to zrobić łącznie z przekopaniem. Wapnować powinno się jednak na podstawie wcześniej wykonanej analizy gleby. Wapnowanie gleb lekkich zaleca się, gdy ich odczyn (pH) spada poniżej 4,5 - 5,0, zaś ciężkich poniżej 5,5-6,5. Orientacyjna dawka wynosi od 15 do 30 kg nawozu wapniowego na 100 m². Wymiana ziemi jest konieczna tylko w wypadku jałowej gleby. Zwykle wystarczy dodatek gliny lub odkwaszonego torfu do bardzo piaszczystego podłoża albo piasku do zbyt zwięzłego - gliniastego. Gleby przeciętne wymagają jedynie głębokiego przekopania. Nie można sadzić żywopłotu na glebie zachwaszczonej.
Przed sadzeniem można nawieźć ziemię próchnicą i nawozami mineralnymi. Najbardziej bezpieczne są nawozy organiczne np. kompost ogrodniczy lub tzw. nawozy zielone. Jeśli termin wiosennego sadzenia jest bliski, dawki nawozów powinny być ograniczone, aby nie uszkodzić młodych , wrażliwych korzeni. Należy wtedy podzielić dawkę na dwie części. Pierwszą, w ilości mniej więcej 1,0-1,5 kg na 100 m², zaaplikować przed sadzeniem i dobrze wymieszać z górną 20. centymetrową warstwą gleby. Drugą dawkę, 0,5-1,0 kg nawozu na 100 m², zasilić żywopłot dopiero 3 - 4 tygodnie po wysadzeniu krzewów. Najlepiej jest stosować nawozy wieloskładnikowe, zawierające makro i mikroelementy. Takie rozwiązanie gwarantuje regularne odżywienie roślin przez cały sezon wegetacji. Gdy krzewy sadzimy jesienią, nawożenie odkładamy do wiosny. Można jedynie w trakcie jesiennego przekopywania terenu pod planowany żywopłot podać nawozy fosforowe. Wczesną wiosną należy zastosować pełne nawożenie mineralne w ilości 50 g na 1 m². W czerwcu stosujemy połowę dawki. W czasie suszy żywopłoty należy regularnie podlewać.
W przypadku iglaków wskazane jest także nawadnianie późną jesienią i zimą, gdy ziemia jest rozmarznięta.

Sadzenie żywopłotu niedaleko granic działki wymaga zachowania bezpiecznej odległość ze względu na konieczność konserwacji ogrodzenia oraz zasad "dobrego sąsiedztwa". Trzeba również pielęgnować sam żywopłot - systematyczne strzyżenie - przy żywopłotach formowanych. Do szerokości przewidywalnej dla krzewów należy dodać pas, który umożliwi poruszanie się z narzędziami oraz pielenia chwastów pomiędzy granicą a żywopłotem. W Polsce nie ma do tej pory przepisów prawnych, które wyznaczałyby odległość, na jakiej można posadzić drzewo lub krzew, od granicy działki. W wielu krajach problem ten jest precyzyjnie uregulowany przez prawo.
Zakładanie żywopłotów w pasach drogowych wymaga też pewnej przezorności. Jeśli zamierzamy posadzić żywopłot tak, aby osłaniał od ulicznego hałasu i kurzu, nie może on zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego, ograniczać pola widoczności, utrudniać utrzymania drogi i użytkowania chodników przez pieszych. Warto też wiedzieć, czy pod zaplanowanym żywopłotem nie przebiegają przewody infrastruktury technicznej.
Przy zakładaniu żywopłotu dużą rolę odgrywa nasłonecznienie. Większość krzewów i drzew żywopłotowych potrzebuje miejsc równomiernie nasłonecznionych. Jeśli żywopłot będzie źle usytuowany i choć częściowo zacieniony, zacznie się ogałacać, powstaną luki i przerwy. Nie dotyczy to roślin cieniolubnych lub mało wrażliwych na zacienienie (np. cisy, bukszpany). Najlepsze żywopłoty uzyskuje się w miejscach równomiernie nasłonecznionych. Światło wpływa również korzystnie na kwiatostan i owoce. Pełnego nasłonecznienia wymagają rośliny takie jak: modrzewie, tamaryszki, oliwniki. Bardzo niekorzystne jest sadzenie żywopłotów w zasięgu koron drzew lub blisko nich. Gleba jest w tych warunkach przesuszana na skutek zatrzymywania opadów przez korony drzew, pobierania wody przez silnie rozbudowany system korzeniowy.

Średnia ocen użytkowników