Istotnym elementem etapu budowy jest wykonanie prawidłowego systemu ocieplenia nie tylko spełniającego wymagania normy cieplnej, lecz również trwale zabezpieczającego właściwy poziom izolacyjności cieplnej oraz pozwalającego na uzyskanie oszczędności w ogrzewaniu pomieszczeń. Największe straty ciepła mogą wystąpić poprzez źle zaizolowane warstwy dachu. Dlatego też wiele uwagi należy poświęcić dokładnej realizacji poszczególnych etapów wykonywania systemu ocieplenia dachu.

Adaptując poddasze do celów użytkowych musimy pamiętać o wykonaniu właściwej izolacji termicznej dachu. Niezależnie od rodzaju pokrycia dachowego, cała konstrukcja musi bezwzględnie składać się z kilku warstw chroniących przed utratą ciepła zimą i nadmiernym nagrzewaniem latem. Innym celem jest również izolacja akustyczna pomieszczeń na poddaszu. Izolacja poddasza jest skuteczna jeżeli spełnione są różne warunki doboru materiałów i ich parametrów - np. właściwa kolejność warstw, grubość wełny mineralnej, szczelne mocowanie paraizolacji i duża precyzja wykonania całego montażu.
Do ocieplana dachu najczęściej wybierana jest wełna mineralna i systemy suchej zabudowy wnętrz. Bez względu na rodzaj używanych materiałów zarówno konstrukcja dachu jak i ocieplenie muszą być chronione przed wilgocią. Stąd bardzo ważne jest umieszczenie w konstrukcji dachu odpowiednich folii zabezpieczających izolacją cieplną przed wilgocią. Jeśli tego nie zrobimy, izolacja zawilgoci się i starci właściwości izolujące. Poza tym zawilgocona izolacja może spowodować zniszczenie płyt gipsowo-kartonowych zamykających pomieszczenie od wewnątrz.
Z wyliczeń ekspertów wynika, że łączna grubość izolacji cieplnej w połaciach dachowych nie powinna być mniejsza niż 18 cm. W praktyce przyjmuje się stosowanie 20 centymetrowej warstwy wełny mineralnej. Wysokość krokwi zazwyczaj nie jest wystarczająca, aby zmieściła się pomiędzy połacią dachową a płytą gipsowo-kartonową warstwa wełny o żądanej grubości. Dla zwiększenia tej przestrzeni używa się specjalnych wieszaków systemowych do podwieszania profili stalowych, do których mocowana jest płyta. Takie mocowanie suchej zabudowy to również konieczność z innego względu. Płyta gipsowo-kartonowa mocowana bezpośrednio do krokwi narażona jest na pęknięcia na łączeniach pod wpływem pracy dynamicznych elementów dachu podlegających wpływom uderzeń wiatru i zmian temperatury.
Po ułożeniu materiału izolacyjnego - najczęściej jest to wełna mineralna - pomiędzy krokwiami, montujemy konstrukcję z systemowych profili stalowych i układamy drugą (zazwyczaj cieńszą) warstwę wełny mineralnej. Ocieplenie koniecznie zabezpieczamy folią paroizolacyjną o wysokiej paroprzepuszczalności. Do rusztu przykręcamy płyty gipsowo-kartonowe. Właściwe użycie wełny mineralnej, dokładne i szczelne ułożenie paroizolacji to gwarancja długiego i bezproblemowego użytkowania poddasza. 

System ocieplenia dachów stromych składa się najczęściej z następujących elementów:

• wełna mineralna;
• folia paroizolacyjna;
• folia paroprzepuszczalna;
• zestaw taśm dwustronnie klejących i pęczniejących.

Jeżeli więźba dachowa została wykonana pod pokrycie dachowe z dachówki ceramicznej (betonowej) lub blachodachówki, to przed przybiciem kontrłat i łat należy naciągnąć i przymocować do krokwi (np. zszywkami) folię paroprzepuszczalną. Dobierając rodzaj folii należy zwrócić uwagę na wielkość przepuszczalności pary wodnej lub współczynnik sd (równoważna dyfuzyjnie grubość warstwy powietrza). Wartość tej pierwszej należy przy tym odnieść do jednakowej normy. Jeżeli paroprzepuszczalność folii jest wysoka (> 1000g/mkw/dobę wg DIN 52615), to można ją położyć bezpośrednio na izolacji cieplnej z wełny szklanej - bez obawy jej zawilgocenia. Istnieje możliwość wykorzystania pełnej wysokości krokwi dla izolacji cieplnej i uniknięcia dobijania listew na krokwie.

Średnia ocen użytkowników