|
Strona 1 z 2 Ilość ciepła, jaka ucieka przez ścianę nie zależy jedynie od jej grubości, ale także od materiału z którego jest zbudowana oraz jej konstrukcji, np. ściana wykonana z betonu o grubości 50 cm ma taką samą izolacyjność cieplną jak mur z cegły dziurawki o grubości ok. 35 cm oraz płyta izolacyjna z wełny mineralnej o grubości 2,5 cm.
Gdyby ścianę z cegły, o grubości 35 cm ocieplić 10 cm warstwą wełny mineralnej, to ilość ciepła uciekająca przez nią zmniejszyłaby się o 3/4, a więc w można powiedzieć, że rachunek za energię traconą poprzez ściany zmniejszyłby się czterokrotnie. Przykład: ściana z pustaków ceramicznych o grubości 28,8 cm z izolacją z wełny mineralnej 12 centymetrową oddzielona szczeliną powietrzną o grubości 3 cm od cegły klinkierowej o grubości 12 cm pozwala na uzyskanie ko= 0,28(W/m2K). |
Dlatego warto docieplić stare ściany. Umieszczenie dodatkowej warstwy materiału izolacyjnego to jakby pogrubienie muru o kilkadziesiąt centymetrów. Aby określić, ile rzeczywiście ciepła jest tracone przez przegrodę należy dokonać odpowiednich obliczeń - to tzw. audyt energetyczny. Wykonywany jest on najczęściej na życzenie inwestora przez wykwalifikowane firmy (audytorów) współpracujące z ekipami wykonującymi docieplenia budynków. Najprostszym i najefektywniejszym sposobem jest ocieplenie muru po zewnętrznej stronie. Stosowanie izolacji zewnętrznej eliminuje mostki cieplne (przy ociepleniu wszystkich powierzchni ścian ich współczynnik przenikania ciepła jest zbliżony, ponieważ zależy przede wszystkim od grubości oraz rodzaju zastosowanej izolacji), zabezpiecza pęknięcia w murze i znacznie przedłuża trwałość budynku. W trakcie ocieplania ścian zewnętrznych nie widać błędów wykonaniu. Niedoróbki objawiają się dopiero po pewnym czasie. Naprawa błędnie wykonanego ocieplenia jest zwykle kosztowna, a czasami niemożliwa. 
Dlatego bardzo ważne jest zwrócenie uwagi w trakcie wykonywania docieplenia na kilka istotnych elementów: 1. Przygotowanie podłoża Większość wykonawców stara się ograniczyć zakres prac związanych z przygotowaniem podłoża lub w skrajnych przypadkach nawet zupełnie go pominąć. Przy niezbyt dokładnie oczyszczonej powierzchni (kurz, brud, oleje, resztki farby i tynku) przyczepność warstw wyrównujących i zapraw klejowych do podłoża znacznie się obniża. 2. Gruntowanie podłoża Ograniczenie chłonności nasiąkliwych podłoży mineralnych pozwoli na zachowanie parametrów przyczepności zaprawy klejowej. 3. Jakość materiału Wybierając materiał izolacyjny należy zwrócić uwagę na jego parametry techniczne. Układ włókien w płytach pod bezpośrednie wyprawy elewacyjne powinien być zaburzony (włókna wzajemnie się zazębiają). Dzięki temu mają one dużą wytrzymałość na rozerwanie w kierunku prostopadłym do płyty.
|