|
Biała powierzchnia kory odbija częściowo promienie słoneczne. Kora mniej się nagrzewa i tym samym nie podlega dużym wahaniom temperatury. Aby zabieg bielenia był skuteczny powinien być wykonany już na początku zimy, w pierwszej połowie grudnia i w razie konieczności powtórzony. Do bielenia najlepiej używać wapna stosując 1 kg wapna na 5 litrów wody.
Do takiego roztworu można dodać trochę gliny, co zapobiega szybkiemu spłukiwaniu wapna z pni drzew podczas deszczu. Wśród uprawianych w naszym kraju drzew owocowych gatunek najmniej wrażliwy na mróz to jabłoń, a najbardziej wrażliwy to brzoskwinia. Mniej wytrzymałe od jabłoni są wiśnie, w dalszej kolejności: śliwy, grusze, czereśnie, orzech włoski, morele. Wytrzymałość poszczególnych drzew nie jest wartością stałą i zależy od fazy rozwoju, warunków uprawy, pory roku, a także stanowiska na którym rosną. Duży wpływ na przetrwanie okresu zimowego mają procesy zachodzące w samych roślinach (pod koniec lata i wczesną wiosną). Można to stwierdzić między innymi, zakończenie wzrostu pędów jak również ich drewnieniem. Nadmiar wody w tym okresie, a także zbyt obfite lub późne nawożenie azotem opóźniają termin zakończenia wzrostu pędów. Drzewa owocowe najwyższą wytrzymałość na niskie temperatury osiągają w zależności od gatunku w grudniu i styczniu. W kolejnych miesiącach tracą odporność. Następuje rozhartowanie roślin, a nawroty mrozów powodują powstawanie szkód. Niebezpieczne dla drzew są też długotrwałe ocieplenia w ciągu zimy. Następuje wówczas utrata wytrzymałości na mróz, powoduje to ich przemarzanie. Do najgroźniejszych uszkodzeń spowodowanych działaniem mrozu zalicza się pękanie pni oraz rany zgorzelinowe powstające na pniach i konarach. Podłużne spękania pni powstają zimą podczas pogodnych nocy przy gwałtownym spadku temperatury. Rany zgorzelinowe pni i konarów powstają zwykle po okresowym ociepleniu i rozhartowaniu zewnętrznych tkanek kory i drewna. Sprzyjające warunki do tego typu uszkodzeń są wówczas, gdy grubsze konary podczas dnia silnie się nagrzewają w słoneczne dni, a nocą podczas szybkiego obniżenia temperatury przemarzają. Uszkodzenia tego typu powstają najczęściej na południowej i południowo-zachodniej części pnia. Zmarznięta kora odstaje od drewna, wysycha, pęka i odpada. Można temu wszystkiemu zapobiegać poprzez bielenie drzew i krzewów. Biała powierzchnia kory odbija częściowo promienie słoneczne. Kora mniej się nagrzewa i tym samym nie podlega dużym wahaniom temperatury. Aby zabieg bielenia był skuteczny powinien być wykonany już na początku zimy, w pierwszej połowie grudnia i w razie konieczności powtórzony. Do bielenia najlepiej używać wapna stosując 1 kg wapna na 5 litrów wody. Do takiego roztworu można dodać trochę gliny, co zapobiega szybkiemu spłukiwaniu wapna z pni drzew podczas deszczu. Można również pnie drzew owijać papierem lub słomą. Ma to także działanie profilaktyczne, gdyż zabezpiecza pnie przed uszkodzeniami powodowanymi mrozem.
src="http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js">
Pozostałe artykuły:
|
|
|