Należy pamiętać, że producenci systemów suchej zabudowy mogą stosować nazwy własne poszczególnych rodzajów płyt gipsowo-kartonowych czy innych elementów suchej zabudowy (np. nazwy własne profili stalowych) wskazując klientom ich przeznaczenie albo unikalne cechy. Nie zmienia to jednak faktu, że na każdej płycie gipsowo-kartonowej nadrukowane są oznaczenia wskazujące dane producenta, data produkcji, numer certyfikatu jak również typ płyty, wg znormalizowanego nazewnictwa określonego Polską Normą (np. GKF 12,5 KPOS).

Przy projektowaniu wewnętrznych, nienośnych ścian działowych trzeba wziąć pod uwagę obciążenia wynikające z 1 lub 2 obszaru wbudowania ściany: pomieszczenia typu 1 to miejsca użytkowane przez niewielką liczbę osób, np. pomieszczenia mieszkalne, hotelowe, biurowe oraz inne wykorzystywane w podobny sposób, wraz z korytarzami. Ściany działowe w tych obszarach muszą przenieść na sąsiednie elementy konstrukcyjne obciążenie poziome ciągłe 0,5 kN/mb przyłożone do ściany na wysokości 0,9 m, pomieszczenia typu 2 to miejsca użytkowane jednocześnie przez większą liczbę osób, np. pomieszczenia konferencyjne, klasy szkolne, sale wykładowe, pomieszczenia wystawiennicze i sklepowe oraz inne wykorzystywane w podobny sposób. Do takich obszarów zalicza się także ściany działowe pomiędzy pomieszczeniami o różnicy poziomów podłogi większej niż 1 m. Ściany w tym obszarze muszą przenieść obciążenie 1,0 kN/mb przyłożone na wysokości 0,9 m. Ściany działowe z płyt gipsowo-kartonowych, oprócz ciężaru własnego wraz z innymi możliwymi pokryciami, muszą przejąć obciążenia działające na ich powierzchnię i przenieść je na elementy nośne takie jak stropy czy ściany. Ściana działowa musi wytrzymać działanie przyłożonej do niej w dowolnym miejscu, niewielkiej pionowej siły o wartości 0,4 kN/m, na ramieniu nie większym niż 0,3 m od powierzchni ściany (np. obrazy, regały na książki lub niewielkie szafki szerokości do 0,6 m).
Warto również pamiętać, że kwalifikowana odporność ogniowa konstrukcji z płyt gipsowo-kartonowych nie zależy jedynie od zastosowania płyt GKF ale również użycia innych elementów systemu przewidzianych przez producenta. Np. konieczne jest zastosowanie systemowych ocynkowanych profili stalowych o normatywnej grubości ścianek czy wypełnienia z wełny mineralnej.
Podobnie w przypadku zabudowy w pomieszczeniach narażonych na podwyższoną wilgotnością powietrza i agresywności korozyjnej B lub L wg PN-71/H-04651. Tylko zastosowanie systemowych profili konstrukcyjnych CW i UW pozwoli spełnić wymagania zabezpieczenia antykorozyjnego. Producenci płyt gipsowo-kartonowych opracowali szereg zaleceń technicznych ujętych w kompleksowe systemy suchej zabudowy. Praktycy wskazują na takie zalety suchej zabudowy, jak lekkość konstrukcji nośnej, szybkość montażu, natychmiastowe użytkowanie pomieszczeń po zakończeniu prac budowlanych, ogniochronność i niska akustyczność. Należy jednak pamiętać, że potwierdzone badaniami ITB (aprobaty techniczne) parametry są osiągalne jedynie przy dokładnym realizowaniu zaleceń technicznych i stosowanie się do reżimu technologicznego.

Średnia ocen użytkowników