Zastosowanie keramzytu skraca czas i zmniejsza koszty wykonania podłogi na gruncie. Korzystając z takiego rozwiązania redukujemy ilość warstw w podłodze z sześciu do czterech. Podsypka z piasku, podłoże betonowe i izolacja cieplna zastępowana jest jedną warstwą keramzytu izolacyjnego frakcji 10-20 mm. Keramzyt jest odporny na starzenie, jego masa w połączeniu z izolacjami bitumicznymi i folią, z biegiem czasu nie ulega zmianie.

Granulat jest w stanie przenieść większe obciążenia niż dotychczas stosowane, izolacje typowe, np. ze styropianu.
Ciężar nasypowy kruszywa produkowanego przez Optiroc wynosi 250-300 kg/m³ - (jest sześciokrotnie lżejsze od piasku), ma także dobre parametry izolacyjne lambda =0,08 W/mK. Materiał jest całkowicie naturalny, chemicznie obojętny, wytrzymały, mrozoodporny oraz niepalny. Jest odporny na pleśnie, grzyby, mchy, gryzonie. Keramzyt nie zmienia swoich właściwości nawet po długim czasie, dlatego można go wielokrotnie stosować.

Wykonanie
Prace należy rozpocząć od np. ułożenia warstwy keramzytu na podłożu gruntowym - koniecznym warunkiem jest jednak wcześniejsze rozprowadzenie wszystkich podziemnych instalacji. Na początek, z powierzchni na której ma być ułożona podłoga należy usunąć warstwę ziemi urodzajnej - tzw. humus. Następnie, na wyrównane podłoże wysypuje się keramzyt, który dostarczany jest na plac budowy samochodem "wywrotką" (większe ilości), albo w dużych opakowaniach po 1,5 m³ (tzw. big-bagach), bądź w foliowych workach o pojemności 50 l. Warstwa kruszywa powinna mieć grubość ok. 20-30 cm. Do rozkładania keramzytu można wykorzystaćzwykłe grabie. Aby w czasie robót nie "zapadać się" między gliniane granulki można ułożyć tymczasowy chodnik z desek. Keramzyt należy zagęścić ręcznym ubijakiem płytowym - tzw. "babą" z płytą o wymiarach ok. 50x50 cm lub lekką mechaniczną zagęszczarką płytową. Zagęszczenie kończymy gdy przy ostrożnym stąpaniu po keramzycie nogi przestaną zagłębiać się w granulat. Przed dalszymi pracami warto wykonać tzw. "szpryc" cementowy, czyli spryskać wierzch zagęszczonej warstwy ciekłą mieszaniną cementu, piasku i wody. Na powstałej w ten sposób cementowej "skorupie" grubości około 0,5 cm, na drugi dzień znacznie łatwiej układa się izolację. Przy ostrożnym wykonywaniu dalszych prac przygotowanie szprycu można ewentualnie pominąć. Izolację wykonuje się, np. z dwóch warstw folii lub papy. Powinna ona łączyć się z ułożoną wcześniej na ławach lub ścianach fundamentowych. Bardzo ważne jest, aby w miejscu połączeń, folia lubpapa były ułożone z naddatkiem umożliwiającym ewentualne ruchy podłoża względem ścian.

Kolejnym etapem jest wykonanie podłoża betonowego - np. z gotowej mieszanki. Warstwa ta powinna mieć grubość około 6,0 cm. Warto ją "zazbroić" w dolnej części siatką z prętów o średnicy 4,0 - 5,0 mm. Przed przystąpieniem do układania zaprawy podłogowej, na obwodzie ścian należy wykonać dylatację - ze specjalnej taśmy lub paska styropianu. Poziom podłoża powinny wyznaczać prowadnice (najlepiej gładkie rurki) starannie ustawione przy pomocy poziomnicy. Można zamocować je na pryzmach zaprawy. Suchą zaprawę mieszamy z wodą w proporcjach określonych na opakowaniu. Gotową zaprawę układamy z pewnym naddatkiem między prowadnicami, a jej nadmiar ściągamy łatą. Kiedy będzie można już wejść na wykonany podkład, rurki ostrożnie wyciągamy, a ślady po nich uzupełniamy świeżą zaprawą. Na drugi dzień całe podłoże zwilżamy wodą i przykrywamy folią na 3 dni.

Średnia ocen użytkowników