Ściana trójwarstwowa

Wyznaczona najbardziej efektywniej ekonomicznie grubości warstwy izolacji termicznej wg kryterium najkrótszego czasu zwrotu SPBT lub najniższych kosztów cyklu użytkowania LCC - stanowi punkt wyjścia do podjęcia decyzji w sprawie wyboru konstrukcji ściany i grubości warstwy materiału izolującego termicznie. Przyjęte rozwiązanie musi także spełniać wymagania wynikające z Warunków Technicznych jakim powinny odpowiadać budynki [1].

Jednak na decyzje mogą i powinny mieć wpływ jeszcze inne argumenty wynikające z przewidywania zmian w bliskiej przyszłości.

1. Wprowadzenie w życie Dyrektywy nr 2002/91/EC Unii Europejskiej w sprawie jakości energetycznej budynków , a w szczególności

przygotowywane wprowadzenie certyfikacji energetycznej budynków sprawi, że ich wartość rynkowa i poziom czynszu będą zależały w znacznym stopniu od klasy jakości energetycznej, która z kolei zależna będzie od poziomu ochrony cieplnej budynku. Prawdopodobnym skutkiem Dyrektywy będzie także dalsze obniżenie wymaganych współczynników przenikania przez przegrody oraz wymaganego poziomu sezonowego zapotrzebowania ciepła na ogrzewanie. A więc dla przystosowania się do przyszłych kryteriów oceny wartości budynków i przyszłych wymagań ochrony cieplnej należałoby już obecnie przyjmować większe grubości warstwy izolacji termicznej niż to wynika z oceny wg kryterium SPBT czy

LCC.
2. Można przewidywać, że zmiany cen w przyszłości w kolejnych latach będą przebiegać w ten sposób, że szybciej będzie wzrastać cena energii niż cena robót budowlanych. W związku z tym rosnąć będzie wpływ kosztów eksploatacyjnych , a to oznacza, że w kolejnych latach optymalne ekonomicznie będą większe grubości warstw izolacji.

3. Wartości pieniądza w przyszłych latach. W obliczeniach tych zasadnicze znaczenie ma przyjmowana stopa dyskontowa. W przedstawionych powyżej przykładach przyjęto stopę 6% odpowiadającą aktualnym warunkom gospodarki w Polsce. W miarę stabilizacji gospodarki stopy dyskontowe będą obniżane, a czym niższa stopa - tym mniejsza różnica pomiędzy kosztami ponoszonymi w różnym czasie, a wiec coraz większe znaczenie ma suma wieloletnich kosztów eksploatacyjnych. Zatem w miarę stabilizacji gospodarki opłacalne będą większe grubości warstw izolacji

termicznej. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe przewidywania dotyczące zmian sytuacji w bliskiej przyszłości pożądana jest już obecnie konstrukcja ścian o współczynniku U na poziomie niższym niż 0,30, a więc 0,25-0,20 W/(m²*K) lub nawet poniżej tej wartości. Ściany odpowiadające tym wymaganiom są łatwe do zrealizowania w konstrukcji wielowarstwowej (2 lub 3 warstwowej). Osiąga się to przy zastosowaniu 14-20 cm warstwy materiału izolacyjnego o współczynniku lambda = 0,040, a przy zastosowaniu materiału np. o wartości lambda = 0,034 warstwy odpowiednio mniejszej grubości (12-16 cm). Ściana w konstrukcji jednowarstwowej o wartości współczynnika U na poziomie 0,25 - 0,20 W/(m²*K) byłaby rozwiązaniem trudnym do zrealizowania. Ściana taka musiałaby mieć grubość trudną do zaakceptowania (np. 60 do 80 cm) i byłaby znacznie droższa niż ściana wielowarstwowa. Jeżeli w ścianach o wysokich wymaganiach izolacyjności termicznej miały by być zastosowane konstrukcje z ceramiki poryzowanej lub z betonu komórkowego, to powinny być łączone z warstwami materiału izolacyjnego (wełna mineralna, styropian), czyli powinny być stosowane jako element ściany wielowarstwowej.
 
Żródło: MIWO

fot. Wienerberger

Pozostałe artykuły:

• Akumulatorowe nożyce do blac
• Pod kątem ekonomii - nowe szl
• ABC kostki brukowej
• ABC połączeń w drewnie
• Aby nie spadł obuch
• Agrest
• Akcesoria samochodowe
• Akumulatorowa piła łańcuchowa
• Akumulatorowe podkaszarki do t

Średnia ocen użytkowników