|
Strona 1 z 2 
Wybór optymalnego rozwiązania technicznego zewnętrznych ścian budynku z uwzględnieniem wymagań ochrony cieplnej odbywa się w różny sposób w zależności od tego czy mamy do czynienia z ścianą warstwową (dwu- lub trójwarstwową) czy jednowarstwową (jednomateriałową).
W ścianie warstwowej istnieje rozdzielenie funkcji dwóch lub trzech materiałów. Jeden materiał ma funkcję wyłącznie (lub głównie) konstrukcyjną, inny - funkcję wyłącznie izolacyjną, a ew. jeszcze inny funkcję osłonowo-ozdobną. W związku z tym izolacyjność termiczna zależy w dominującej mierze od grubości warstwy materiału izolacyjnego. Mniejsza czy większa grubość tej warstwy nie zmienia pozostałej konstrukcji ściany (pozostałych warstw)i kosztu tej pozostałej konstrukcji, a więc zmiana cech izolacyjności termicznej wpływa tylko na koszt wykonania warstwy izolacji, a w niewielkim stopniu wpływa na koszt wykonania całej ściany. Nakłady inwestycyjne, a także czas zwrotu nakładów w poszczególnych wariantach grubości izolacji różnią się między sobą bardzo niewiele. Najwyższą ekonomiczną efektywność osiąga się przy grubości 14 cm przy której U=0,25, ale biorąc pod uwagę przewidywane zmiany wymagań i ocen wartości budynku inwestor może przyjąć np. wariant o grubości izolacji 18 cm i wartości U=0,20 przy zaledwie ok. 1,5% wzroście kosztu wykonania ściany.  Ściana jednowarstwowa
W ścianie jednowarstwowej (jednomateriałowej) ten sam materiał spełnia funkcję konstrukcji i izolacji termicznej. A zatem izolacyjność termiczna ścian tego rodzaju jest wprost proporcjonalna do grubości całej ściany, a więc zmiana cech izolacyjności termicznej wymaga zmiany grubości ściany co wprost proporcjonalnie wpływa na koszt wykonania ściany. Ekonomicznie optymalna jest grubość 30 cm o współczynniku U=0,45, ale jeżeli inwestor biorąc pod uwagę przewidywane zmiany wymagań i ocen wartości budynku będzie chciał przyjąć wariant o znacznie obniżonej wartości U, to wiążę się to z kilkunasto- lub kilkudziesięcioprocentowym wzrostem nakładów w stosunku do wariantu ekonomicznie optymalnego. Ponadto przy bardzo niskich wartościach U ściana jednowarstwowa musiałaby mieć grubość, która z punktu widzenia warunków użytkowych i estetyki byłaby niekorzystna.
 Ściana dwuwarstwowa
|