|
Strona 1 z 3 Strop gęstożebrowy można wykonać z gotowych elementów - belek nośnych i pustaków ceramicznych - które doskonale pasują do elementów ściennych. Dzięki temu projektowanie i układanie stropu jest szybkie i proste. Belki opiera się na tak zwanych podporach stałych, czyli ścianach lub podciągach. Zalecana głębokość oparcia belki na murze to 12,5 cm.
Do opisu wykonywanych prac został wykorzystany strop gęstożebrowy wypełniony pustakami Porotherm. Technika wykonywania wszystkich stropów gęstożebrowych jest zbliżona. Zasadnicza różnica polega na wymiarach pustaków, a co za tym idzie w różnicach rozstawu belek prefabrykowanych, samo wykonanie jest podobne. Układanie zaprawy Roboty montażowe rozpoczyna się od nałożenia na górną powierzchnię ścian, warstwy zaprawy cementowej M10 o grubości minimum 2 cm. Powinna mieć ona dość gęstą konsystencję, aby nie wciekała w drążenia pustaków. Zaprawę układa się na całej szerokości żelbetonowego wieńca, który zostanie wykonany później. Montaż belek stropowych Belki Porotherm są to elementy nośne stropu wykonane z kształtek ceramicznych wypełnionych betonem z odpowiednim zbrojeniem. Belki opiera się na tak zwanych podporach stałych, czyli ścianach lub podciągach. Zalecana głębokość oparcia belki na murze to 12,5 cm. Po ułożeniu belek stropowych kontroluje się ich poziome ułożenie, bądź w przypadku belek o większych długościach dostosowanie do poziomów odpowiadających odwrotnej strzałce ugięcia tzw. "wypiętrzenie", tj. D=1,0 - 3,3 cm (patrz broszura "Stropy i nadproża ceramiczne Porotherm"). Jest to czynność prosta, ale konieczna, gwarantująca uzyskanie nośności stropu zgodnych z podanymi przez producenta. "Wypiętrzenie" ogranicza również ugięcie stropu, które powstanie podczas jego eksploatacji. Daje to w rezultacie efekt płaskiego sufitu. Pod belkami należy ustawić odpowiednie podpory montażowe (podwalina, stemple stalowe lub drewniane, belki podporowe). Zapobiegną one odkształceniom belek podczas układania pustaków i betonowania stropu. Ustawia się zgodnie z projektem montażu stropu, na stabilnym podłożu, w równych odstępach. Podpora montażowa powinna składać się z podwaliny (np. deski o grubości dwóch cali), stempla stalowego z regulacją wysokości lub stempla drewnianego oraz belek podporowych systemowych lub z krawędziaków (np. o przekroju 100 x 120 mm). Zaleca się stosowanie regulowanych podpór stalowych z własnymi rozporami stabilizującymi ich pozycję. Podpory montażowe ustawia się prostopadle do belek stropowych wzdłuż ich osi, w rozstawie nie większym, niż 1,8 m. Belki podporowe należy podpierać (stemplować), w kierunku prostopadłym do osi belek stropowych, w rozstawie 1,5 m.
Liczba podpór montażowych zależy od rozpiętości stropu w świetle podpór stałych (np. ścian) i wynosi: - przy rozpiętości do 3,6 m - 1 podpora,
- przy rozpiętości powyżej 3,6 m do 5,4 m - 2 podpory,
- przy rozpiętości powyżej 5,4 m do 7,2 m - 3 podpory,
- przy rozpiętości powyżej 7,2 m - 4 podpory.
Ponadto zaleca się ustawienie dodatkowych, skrajnych podpór montażowych bezpośrednio przy licu ściany (podporze stałej). Podpory stałe (np. ściany) poziomuje się po ich wykonaniu, układając warstwę gęstoplastycznej zaprawy na całej szerokości wieńca, zabezpieczając w ten sposób pustaki ścienne przed wciekaniem betonu w ich drążenia (szczególnie istotne w przypadku ścian jednowarstwowych). Sprawdzanie rozstawu Aby sprawdzić, czy belki są prawidłowo rozstawione, układa się pomiędzy nimi na próbę pustaki stropowe - po jednym przy każdym końcu belek. Pomimo dużych rozmiarów, pustaki są lekkie, więc bez problemu można je ręcznie przenosić. W dodatku właśnie dzięki ich dużym rozmiarom wypełnienie stropu zajmie niewiele czasu. Podczas montażu belek stropowych może zaistnieć sytuacja, w której odległość między belką a ścianą będzie mniejsza od szerokości modularnej pustaka. W takim przypadku przerwę pomiędzy skrajną belką a licem ściany (wieńca) wypełnić można w jeden z następujących sposobów: - układając przycięte pustaki stropowe,
- układając kolejną dodatkową belkę stropową,
- deskując od dołu przerwę i wypełniając ją betonem.
W przypadku przycinania pustaków stropowych, maksymalna odległość osi skrajnej belki stropowej od lica ściany powinna zapewniać minimalną głębokość oparcia pustaka stropowego na ścianie, tj. 25 mm. Ta maksymalna odległość wynosi: - dla stropu o rozstawie osiowym 625 mm – 500 mm,
- dla stropu o rozstawie osiowym 500 mm – 375 mm.
Układanie pustaków stropowych Czołowe powierzchnie pustaków skrajnych, które będą przylegać do wieńców, podciągów czy żeber rozdzielczych stropu, zaleca się zadeklować, czyli zamknąć drążenia zaprawą. Pustaki te układa się jako pierwsze. Dopiero potem można wypełniać pozostałą powierzchnię stropu pomiędzy belkami, dostawiając do siebie kolejne pustaki. Żebro rozdzielcze W stropach o rozpiętości powyżej 4 m, podobnie jak w innych stropach gęstożebrowych, w celu wzmocnienia konstrukcji oraz wyeliminowania tzw. „klawiszowania belek”, należy wykonać żebra rozdzielcze, przebiegające w poprzek belek stropowych, przez całą szerokość stropu.
|
|
|