|
Strona 1 z 3 Jedna z podstawowych ich funkcji to ochrona termoizolacji przed zawilgoceniem. Przez zawilgocony dach ucieka dużo ciepła. Membrana o dużej paroprzepuszczalności zmniejsza ubytki ciepła i co za tym idzie ogranicza zużycie energii wymaganej do ogrzewania domu. Aby membrana działała skutecznie, bilans przepływu pary wodnej przez przegrodę (dach) musi być zrównoważony; ilość pary wodnej opuszczającej dach musi być co najmniej taka sama, jak ilość wchodząca.
Najważniejszymi cechami membran dachowych są:
- wysoka paroprzepuszczalność,
- wysoka gramatura (od niej zależy trwałość),
- odporność na UV.
Pozostałe cechy, takie jak wytrzymałość na rozrywanie, wodoodporność i zakres wytrzymałości temperaturowych, nie mają już tak dużego znaczenia dla użytkowania membran dachowych, ale powinny zawierać się w określonych granicach. Paroprzepuszczalność - decyduje o skuteczności działania membran dachowych Jedną z podstawowych funkcji membran dachowych jest ochrona termoizolacji przed zawilgoceniem. Przez zawilgocony dach ucieka dużo ciepła; membrana o dużej paroprzepuszczalności powoduje mniejsze ubytki ciepła i w konsekwencji ogranicza zużycie energii potrzebnej do ogrzewania domu. Aby membrana działała skutecznie, bilans przepływu pary wodnej przez przegrodę (dach) musi być zrównoważony; ilość pary wodnej opuszczającej dach musi być co najmniej taka sama, jak ilość wchodząca. W mieszkaniach na poddaszu dopływ pary od wewnątrz trwa stale, ponieważ temperatura i wilgotność powietrza w pomieszczeniach jest teoretycznie taka sama. Dla strony zewnętrznej okresy, w których możliwy jest wypływ pary wodnej, są znacznie krótsze. Para wodna napływa od wewnątrz przez cały rok, a na zewnątrz może wyjść tylko w ciągu kilku miesięcy, kiedy zaistnieją ku temu odpowiednie warunki. Dlatego tak duże znaczenie ma wysoka paroprzepuszczalność membran dachowch; im paroprzepuszczalność jest większa, tym większe są szanse na to, że w dachu nie będą powstawały skropliny. Ilość pary wodnej przepuszczanej przez membranę zależy od temperatury i wilgotności względnej oraz od różnicy ciśnienia między warstwami powietrza rozdzielonymi przez membranę (w termoizolacji zamknięte jest powietrze). Określenie paroprzepuszczalności objęte jest normami ustalającymi warunki badania. W każdej normie jako warunki znamionowe przyjmuje się inne wielkości temperatury, wilgotności i różnicy ciśnienia. Poniższa tabela pokazuje paroprzepuszczalność membrany dachowej (dwuwarstwowej, 115 g/m2) uzyskaną w laboratorium firmy Lyssy, ale w różnych warunkach badawczych. Różnice w sposobie badania spowodowały, że ten sam materiał uzyskał bardzo różne wielkości paroprzepuszczalności . W materiałach informacyjnych podaje się ten parametr w najczęściej występujących warunkach (przy temperaturze pokojowej 23 oC i wilgotności powietrza 85 %). Tabela 1: Badania membrany DACHOWA 115 g w systemie LYSSY | Temperatura badania | 23 oC | 38oC | | Wilgotność względna powietrza | 85 % | 90% | | Uzyskana paro-przepuszczalność | 2000 g/ m2 24h | 3300 g/ m2 24h |
Aby uniknąć problemów przy określaniu tego parametru, wartości paroprzepuszczalności w różnych warunkach należy porównywać ze sobą za pomocą współczynnika Sd , który nazywany jest ekwiwalentną (równoważną) dyfuzyjnie grubością powietrza dla danego materiału. Współczynnik Sd porównuje dyfuzyjność (paroprzepuszczalność) badanego materiału do dyfuzyjności powietrza o określanej grubości. Opór powietrza stawianego parze wodnej zależy od grubości warstwy tego powietrza. Współczynnik Sd charakteryzuje więc właściwości dyfuzyjne warstwy materiału budowlanego o określonej grubości i odpowiada grubości warstwy powietrza o tym samym oporze dyfuzyjnym. Stąd jednostką tego współczynnika jest metr. Gramatura (masa powierzchniowa) Trwałość membran dachowych i innych folii wstępnego krycia jest ściśle związana z ich gramaturą (ciężarem właściwym (określoną g/m2). Wynika to z tego, że ciężar tworzywa przy tej samej gęstości jest tym większy, im grubsza jest folia (im większa jest gramatura, tym grubsza jest membrana lub folia). Taka zależność dotyczy wszystkich rodzajów tworzyw, z których najczęściej wytwarza się FWK - polietylenu (PE) i polipropylenu (PP). Nowoczesne membrany dachowe wytwarzane są głównie z PP. Grubsze membrany (i inne folie) są trwalsze od cienkich (cienkie bardzo łatwo ulegają uszkodzeniom nie tylko podczas układania, ale też w okresie eksploatacji - na skutek działania degradujących czynników atmosferycznych). Najczęściej są produkowane membrany dachowe wielowarstwowe z warstwą nośną z włókniny polipropylenowej (PP). Z tego powodu są one bardziej odporne na promieniowanie ultrafioletowe i inne czynniki atmosferyczne niż folie polietylenowe (PE). Ciężar powierzchniowy (gramatura) membran produkowanych w Europie waha się od 100 do 200 g/m2.
|
|
|