Szybkimi krokami idzie do nas jesień. Czas pomyśleć o porządkach w ogrodzie. Prace porządkowe w ogrodzie nasilają się od momentu, gdy drzewa i krzewy zaczynają tracić liście. Liście należy usuwać sukcesywnie, aby zbyt długo nie zalegały np. na trawniku - w miejscach, które pokryją grubą, nieprzepuszczalną warstwą może dochodzić do wypadania i zanikania murawy.
Pielęgnacja jesienna roślin to m.in. ostatnie w sezonie koszenie trawnika, porządkowanie rabat kwiatowych (usuwanie przekwitłych kwiatostanów i suchych liści, wykopanie nie zimujących w gruncie roślin bulwiastych np. dalii oraz kłączowych np. paciorecznika, sadzenie roślin cebulowych), zabezpieczanie na zimę delikatnych roślin takich jak np. róże (kopczykowanie), niektóre byliny (okrycie np. igliwiem, słomą, włókniną ogrodową) czy krzewy (osłonięcie chochołami ze słomy, kartonem lub włókniną ogrodową). Okrywanie na zimę jest szczególnie wskazane dla krzewów liściastych zimozielonych (np. rododendronów), gdyż stanowi ochronę przed wysuszającym działaniem wiatrów i nadmiernym nagrzewaniem roślin w dni słoneczne, co zwykle jest przyczyną ich uszkadzania. Prace porządkowe w ogrodzie nasilają się od momentu, gdy drzewa i krzewy zaczynają tracić liście. Liście należy usuwać sukcesywnie, aby zbyt długo nie zalegały np. na trawniku - w miejscach, które pokryją grubą, nieprzepuszczalną warstwą może dochodzić do wypadania i zanikania murawy. Liście należy usuwać delikatnie, tak aby nie uszkodzić darni i innych roślin, a przy okazji nadmiernie nie wygrabić ściółki spod drzew i krzewów czy w obrębie rabat. Najlepsze do tego celu są zwykłe miotłograbie ogrodnicze lub specjalne odkurzacze ogrodowe. Ważną czynnością z zakresu prac pielęgnacyjnych i porządkowych jest usuwanie gałęzi i konarów drzew i krzewów. Tego rodzaju zabieg przeprowadza się praktycznie przez cały rok - cięcia żywych organów (cięcia typu: odmładzające, pobudzające kwitnienie, kształtujące pokrój, ograniczające rozmiary rośliny, itp.) wykonuje się w różnych okresach, które przede wszystkim zależą od gatunku rośliny i jej określonych wymagań. Wczesną jesienią, czyli jeszcze w okresie pełnego ulistnienia, można usuwać np. suche gałęzie. Unika się wtedy przypadkowego wycinania części żywych i zdrowych, co jest szczególnie niepożądane przed okresem zimy. Cięcie żywych gałęzi jest zawsze zabiegiem niekorzystnym dla drzewa - powoduje jego znaczne osłabienie i obniżenie odporności na choroby i działanie szkodników. Szczególnie należy unikać nadmiernego i niczym nie uzasadnionego cięcia drzew starszych, które charakteryzują się mniejszą zdolnością do regeneracji. Niebezpieczne jest np. jednorazowe przycięcie korony o więcej niż 20% objętości, a nawet usunięcie jednego grubego konara o średnicy większej niż 10 cm. Należy przyjąć zasadę, że stare drzewa przycina się jedynie, gdy jest to konieczne (połamane, suche lub porażone szkodnikiem gałęzie, sąsiedztwo ciągów komunikacyjnych), zawsze w niewielkim stopniu (głównie drobniejsze gałęzie) i nie powodując deformacji naturalnego pokroju (względy estetyczne, zachowanie właściwej statyki drzewa). Do cięcia drobnych gałęzi używa się zwykle różnego rodzaju sekatorów ręcznych. Do wycinania gałęzi umiejscowionych wysoko przydatne są np. specjalne sekatory ogrodnicze o długich uchwytach. Grube konary wycina się piłą ręczną lub mechaniczną piłą łańcuchową. Piły mechaniczne znacznie ułatwiają np. ścinanie całych drzew a następnie szybkie pocięcie pnia i konarów na części. Przy zastosowaniu specjalnych rozdrabniarek ogrodowych nawet grube i twarde konary mogą stać się pożytecznym surowcem kompostowym. Służą one również do rozdrabniania odpadów miękkich, np. bylin, kwiatów i resztek roślinnych z ogródka warzywnego. Ponieważ rozdrobnione drewno jest materiałem dosyć trudno rozkładającym się i stosunkowo ubogim w azot, należy przemieszać je z obornikiem i kompostem pochodzącym z zielonych resztek roślinnych. Tak przygotowany kompost poprawia strukturę i podnosi zasobność gleby. Rozdrobnione drewno, podobnie jak zmieloną korę, można również stosować jako doskonały materiał do ściółkowania gleby np. pod grupami drzew i krzewów czy w pasie żywopłotu. W obu przypadkach należy pamiętać o tym, aby wykorzystywać jedynie drewno, które nie jest porażone szkodnikami, czyli nie stanowi źródła potencjalnej infekcji. r.
src="http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js">
Pozostałe artykuły:
|
|
|